1
00:01:03,930 --> 00:01:06,830
MALOMBRA - Ειδική Ερμηνεία του
ντίβα Lyda Borelli - Δράμα σε 4 μέρη

2
00:01:07,130 --> 00:01:08,380
ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

3
00:01:13,893 --> 00:01:17,348
Το κάστρο της Μαλόμπρα,
με τους παράξενους θρύλους του,

4
00:01:17,348 --> 00:01:21,348
τόνωση της φαντασίας
των ψαράδων, τη νύχτα.

5
00:01:28,731 --> 00:01:33,183
Dona Marina Malombra, ορφανή,
δέχτηκε τη φιλοξενία

6
00:01:33,183 --> 00:01:40,183
και προστασία από τον θείο του,
Κόμης Cesare d'Ormengo.

7
00:02:13,920 --> 00:02:17,500
«Καλή μου γραμματέα Στάινεγκε».

8
00:02:25,697 --> 00:02:29,077
Το δωμάτιο των επισκεπτών.

9
00:02:42,676 --> 00:02:46,597
«Δεν μου αρέσει, θείε... Θέλω ένα
δωμάτιο με θέα στη λίμνη."

10
00:03:03,012 --> 00:03:06,543
«Πάρτε την στο δωμάτιο της Σεσίλια».

11
00:03:40,121 --> 00:03:43,743
«Πού με πας;

12
00:03:43,769 --> 00:03:47,683
«Πολύ κακό μέρος, δεσποινίς...
Να ο διάβολος!».

13
00:04:23,692 --> 00:04:26,122
«Πού είναι ο διάβολος;»

14
00:05:02,778 --> 00:05:07,296
«Μην μένεις εδώ, δεσποινίς...
Είναι ένα καταραμένο μέρος».

15
00:05:14,221 --> 00:05:22,134
«Εδώ πέθανε η φυλακισμένη Dona Cecilia,
η πρώτη γυναίκα του πατέρα του Κόμη...»

16
00:06:35,240 --> 00:06:38,850
Ο ήλιος πάνω από το κάστρο Malombra.

17
00:07:06,892 --> 00:07:10,569
Με τη συνενοχή του
παράξενοι ποιητές,

18
00:07:10,569 --> 00:07:13,969
Η Μαρίνα κατοικούσε το κάστρο με φαντάσματα.

19
00:08:31,832 --> 00:08:35,180
Η νέα ζωή των παλιών πραγμάτων.

20
00:08:54,036 --> 00:08:56,106
Μόνο το παλιό σκάφος ήταν έτοιμο.

21
00:09:12,613 --> 00:09:22,629
Κι έτσι έφτασε ο Απρίλης, με λουλούδια, πάρτι...
Είναι μεγάλη ατυχία για τη Ντόνα Μαρίνα.

22
00:10:06,128 --> 00:10:10,002
Έμοιαζε σαν να ζεις στην αρχαιότητα.

23
00:11:36,377 --> 00:11:41,404
Παράξενο και απίστευτο
οι σκέψεις μεγάλωσαν στο μυαλό του.

24
00:14:24,449 --> 00:14:29,359
Δεν ζούσα εκείνη την εποχή
Σεσίλια, η δυστυχισμένη κρατούμενη;

25
00:14:41,693 --> 00:14:49,242
Όποιο κι αν είναι το όνομά σου, εσύ
ανακάλυψε και διαβάζει αυτές τις λέξεις,

26
00:14:49,242 --> 00:14:53,242
Ξέρεις τη δυστυχισμένη ψυχή μου
 αναβιώσει μέσα σου.

27
00:15:22,787 --> 00:15:29,769
Για ένα λουλούδι, ένα χαμόγελο, για ένα
συκοφαντία, ο κόμης Εμανουέλε και η μητέρα του

28
00:15:29,769 --> 00:15:34,769
με σκότωσαν σιγά σιγά.
Είμαι καταδικασμένος!

29
00:15:34,769 --> 00:15:41,769
Και κάθε πέτρα σε αυτό το σπίτι
Με μισούν, κανείς δεν με λυπάται.

30
00:15:47,756 --> 00:15:52,306
Φαινόταν να βλέπει να αναδύεται από το
σκιάζει πλάσματα από το παρελθόν

31
00:15:52,306 --> 00:15:58,306
να πεις το δράμα σου.

32
00:17:19,996 --> 00:17:27,213
Αχ, ντ'Ορμένγκο, βδελυρό, βδελυρό, βδελυρό! Τι
η κατάρα στα παιδιά σου!

33
00:17:27,213 --> 00:17:34,213
Άκου εσύ που με ξέθαψες:
ψυχή μου που ζει ξανά μέσα σου

34
00:17:34,213 --> 00:17:41,213
πρέπει να εκπληρώσει την εκδίκηση μοιραία.

35
00:18:11,071 --> 00:18:17,515
Εμπιστεύτηκα την τελευταία μου εικόνα στον καθρέφτη.
Όταν τη βλέπεις να ταυτίζεται σε αυτό

36
00:18:17,515 --> 00:18:24,515
ο καθρέφτης θα σπάσει.
18 Μαρτίου 1832

37
00:19:57,459 --> 00:20:01,197
«Είναι τρελό... γελοίο...»

38
00:20:25,440 --> 00:20:32,594
Η σκέψη όμως ότι η ψυχή
Η Σεσίλια αναβιώνει μέσα της για την εκδίκησή της,

39
00:20:32,594 --> 00:20:35,594
εξύψωσε το μυαλό του.

40
00:21:48,053 --> 00:21:51,782
Ανεξήγητη απώθηση...

41
00:22:05,122 --> 00:22:14,159
Ανεξέλεγκτη δυσφορία κατά
οποιαδήποτε ένδειξη μοντερνισμού.

42
00:22:46,842 --> 00:22:55,288
Η επιστήμη είχε γιατρέψει το σώμα του, αλλά
Ποιος θα μπορούσε να σώσει την άρρωστη ψυχή του;

43
00:23:26,951 --> 00:23:30,815
Και επέστρεψε στα αγαπημένα του μέρη...

44
00:24:23,607 --> 00:24:25,501
ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ
Η πρωτότυπη ιστορία του Lorenzo

45
00:25:07,198 --> 00:25:11,793
Αυτή η ανάγνωση ενοχλήθηκε
βαθιά Μαρίνα,

46
00:25:11,819 --> 00:25:16,512
εύκολη λεία για οποιονδήποτε
φανταστική πρόταση.

47
00:25:34,910 --> 00:25:37,935
Σεσίλια, η συγγραφέας του «Um Sonho».

48
00:25:38,135 --> 00:25:42,935
Η ιστορία του βιβλίου σας
παραδόξως μοιάζει με το όνειρό μου:

49
00:25:43,135 --> 00:25:49,935
Είναι πραγματικά δυνατό για μια ψυχή
μπορεί να έχει δύο ζωές;

50
00:25:57,047 --> 00:26:02,922
Τα μικρά προβλήματα έκρυβαν
βαθιές αποστροφές.

51
00:26:44,989 --> 00:26:48,115
Και ένα βράδυ, ένας παράξενος ταξιδιώτης...

52
00:27:26,613 --> 00:27:30,334
«Είσαι το άτομο που είσαι
αναμένεται από τους άρχοντες του κάστρου;»

53
00:27:33,915 --> 00:27:35,371
«Κύριε Corrado Silla;

54
00:27:35,371 --> 00:27:38,371
Ο κ. Conde, ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε
Ξαφνικά, προσφέρει τις δικαιολογίες του...»

55
00:28:18,571 --> 00:28:24,532
Πώς λειτουργούν τα έπιπλα
Είναι εδώ η αείμνηστη μητέρα σου;

56
00:28:32,213 --> 00:28:38,566
Κύριε, δεν με ξέρεις. Χωρίς
Θέλει λίγο, πρέπει να μιλήσουμε.

57
00:28:38,766 --> 00:28:44,966
Είμαι ο μεγαλύτερος, πρέπει 
επισκεφθείτε με. Ένας από τους υπηρέτες μου,

58
00:28:45,166 --> 00:28:50,966
Θα το βρείτε στον σιδηροδρομικό σταθμό...
Cesare d'Ormengo

59
00:29:01,954 --> 00:29:07,865
Για να περάσει η ώρα
μιας ανήσυχης νύχτας,

60
00:29:07,891 --> 00:29:14,626
Η Σίλα γράφει σε έναν κρυφό θαυμαστή.

61
00:29:19,237 --> 00:29:22,410
Σεσίλια, η συγγραφέας του «Um Sonho».

62
00:29:22,610 --> 00:29:27,810
Το γράμμα σου, δεσποινίς, αποκαλύπτει μέσα σου α
τρομερά περήφανο και αλαζονικό άτομο.

63
00:29:28,110 --> 00:29:33,410
Αν την ήξερα, θα φοβόμουν να την αγαπήσω.

64
00:29:38,789 --> 00:29:43,904
Την επόμενη μέρα, η εξήγηση.

65
00:30:05,129 --> 00:30:07,439
Στο Corrado.

66
00:30:07,639 --> 00:30:15,439
Εμπιστεύσου τον άντρα που θα σου δώσει
Αυτό το γράμμα: σας εύχεται μόνο καλά.

67
00:30:15,739 --> 00:30:22,439
Η μητέρα σου σε ευλογεί.

68
00:30:35,999 --> 00:30:39,335
Τρομερό χρέος.

69
00:30:49,565 --> 00:30:58,440
«Εσύ, κόμη…»
«Όχι, Θεέ μου, αγαπητέ μου φίλε...»

70
00:32:15,863 --> 00:32:20,852
Η Μαρίνα σκέφτηκε ότι, για
ξεφορτώσου την θείο σου

71
00:32:20,952 --> 00:32:28,252
ήθελε να παντρευτεί τη Σίλα και
απέκρυψε αυτή την υποψία.

72
00:32:41,728 --> 00:32:45,002
Εκείνο το βράδυ...

73
00:33:16,621 --> 00:33:19,296
Μια παρτίδα σκάκι.

74
00:34:20,261 --> 00:34:23,579
«Με φοβάσαι».

75
00:34:43,336 --> 00:34:49,248
«Είναι αλήθεια ότι ήρθες
στο Κάστρο για να παίξουμε;»

76
00:34:59,577 --> 00:35:03,259
Άλλο ένα ματς.

77
00:35:11,198 --> 00:35:14,904
«Δεν με ξέρεις!…»

78
00:35:36,347 --> 00:35:42,920
«Κοίτα: Ένας συγγραφέας μου γράφει ότι είμαι
περήφανος, τρομερά αλαζονικός

79
00:35:42,920 --> 00:35:48,920
και ότι θα φοβόμουν ότι θα με αγαπήσουν.
Αν με ήξερες!

80
00:36:02,729 --> 00:36:09,403
Όμως η Σίλα κατάφερε να κρατήσει το μυστικό
για τον συγγραφέα του «Um Sonho».

81
00:36:21,417 --> 00:36:26,926
Μόνο ο χρόνος θα διαπεράσει
συγγνώμη για την ιστορία της Σεσίλια,

82
00:36:26,952 --> 00:36:32,248
που μοιάζει με τόσα άλλα...

83
00:36:58,459 --> 00:37:03,521
«Τι ξέρουμε για αυτή τη γυναίκα;»

84
00:37:22,105 --> 00:37:26,865
«Τι άλλο ξέρουν για σένα;»

85
00:37:33,710 --> 00:37:38,860
«Ποιος ξέρει για ποιους σκοπούς
ανείπωτο είσαι εδώ!»

86
00:37:55,859 --> 00:38:00,472
Αποφασισμένος να δραπετεύσει,
Η Σίλα αναζητά τη Μαρίνα

87
00:38:00,498 --> 00:38:04,546
ψιθύρισε το μυστικό σου
και εξομολογήσου την αγάπη σου.

88
00:39:17,199 --> 00:39:23,229
«Αυτό είναι δειλία, κύριε!»

89
00:39:37,406 --> 00:39:40,413
«Σεσίλια, Σεσίλια, σε αγαπώ!»

90
00:39:48,757 --> 00:39:57,086
Χωρίς να ξέρει η Silla επιταχύνει το
μοιραία κατάρρευση της ψυχής της Μαρίνας.

91
00:40:00,935 --> 00:40:11,902
Τρεις μήνες αργότερα, στο κάστρο. Α
Η τρέλα της Μαρίνας έμοιαζε να έχει εξαφανιστεί.

92
00:40:21,305 --> 00:40:28,120
«Αυτός ο γάμος θα μπορούσε να εξυπηρετήσει
τον εαυτό μου, αλλά δεν θα μεσολαβήσω:

93
00:40:28,205 --> 00:40:34,020
Η ανιψιά μου δεν έχει το κεφάλι της ίσιο».

94
00:40:50,253 --> 00:40:58,872
Μεγάλη χαρά για τον Steineggem, την κόρη του
Η Έντιθ, την οποία δεν είχα δει δέκα χρόνια.

95
00:42:10,993 --> 00:42:16,848
«Γιατί αυτές οι απολαυστικές μέρες
Δεν θα μπορούσαν να είναι το πρελούδιο;».

96
00:42:54,762 --> 00:43:01,277
«Μαρίνα, ήθελες να γίνεις
η κόμισσα Σαλβαδόρ;»

97
00:43:09,984 --> 00:43:13,583
«Τα λέμε αύριο, ξαδέρφη…»

98
00:43:42,795 --> 00:43:46,381
Μέσα από το Σπήλαιο του Τρόμου.

99
00:46:40,369 --> 00:46:43,798
«Τον θέλεις πραγματικά;
Να μου απαντήσεις;»

100
00:46:52,448 --> 00:46:57,474
Έτσι θα είναι! Αλλά είναι απλά
για να ξέρεις: Δεν σε αγαπώ»!

101
00:47:29,766 --> 00:47:38,764
Και για μια στιγμή, τα λόγια του
Η Έντιθ υπέταξε την περηφάνια της Μαρίνας.

102
00:48:02,526 --> 00:48:08,575
Μέσω ενός φίλου, το ήξερα
ότι ο Σίλα βρισκόταν στο Μιλάνο.

103
00:48:55,673 --> 00:49:00,630
«Αποφάσισες να με αγαπήσεις;»
«Ίσως...»

104
00:49:54,426 --> 00:50:03,911
Η Σίλα προσπάθησε μάταια να ξεφύγει από τη μνήμη
της Σεσίλια, βυθιζόμενη στη μελέτη.

105
00:50:30,657 --> 00:50:35,672
«Μόλις αποφασίσεις μόνος σου…

106
00:50:35,698 --> 00:50:40,009
Όσο για τη φήμη σου,
Θα το λύσω!»

107
00:51:13,071 --> 00:51:14,978
Οράματα.

108
00:52:31,802 --> 00:52:37,579
Την επόμενη άνοιξη, στο Μιλάνο.
Η πόλη είχε γίνει

109
00:52:37,802 --> 00:52:44,579
στην εγκάρδια φιλία συμπάθειας
πρώην καλεσμένων του κάστρου.

110
00:53:01,525 --> 00:53:06,943
«Πρέπει να κάνεις παρέα
μέχρι να επιστρέψω».

111
00:53:58,291 --> 00:54:04,857
«Μόνο εσύ, Έντιθ, μπορείς
θεράπευσε τη φτωχή μου ψυχή».

112
00:54:04,883 --> 00:54:07,826
«Γιατί το λες αυτό;

113
00:54:17,001 --> 00:54:23,799
Ο γάμος του Ναυτικού
Έχει οριστεί για εκείνο το βράδυ.

114
00:55:20,885 --> 00:55:26,860
«Σας ικετεύω, αναβάλετε το
τελετή μέχρι αύριο».

115
00:56:29,481 --> 00:56:33,656
Και έμοιαζε με τη Μαρίνα
εκείνη ήταν η νύχτα

116
00:56:33,682 --> 00:56:37,344
προορισμένος για
Η εκδίκηση της Σεσίλια...

117
00:56:37,481 --> 00:56:42,319
Για τη δική σου εκδίκηση!

118
00:57:02,097 --> 00:57:06,075
"Αχ ντ' Ορμένγκο... Κακό!

119
00:58:08,859 --> 00:58:15,181
Τα ξημερώματα εκείνης της ημέρας όλοι
πίστεψαν σε μια απρόσμενη ατυχία.

120
00:58:34,299 --> 00:58:41,157
Ο γιατρός είπε το κακό,
που έπιασε τον Κόμη

121
00:58:41,199 --> 00:58:46,057
νοημοσύνη και
η λέξη ήταν «σκοτεινή».

122
00:59:11,501 --> 00:59:16,538
Η Σίλα τρέχει προς το
Κραυγή της Μαρίνας για βοήθεια.

123
00:59:37,745 --> 00:59:41,907
Η ανακάλυψη ότι
επιβεβαιώνει κάποιες αμφιβολίες.

124
01:00:09,003 --> 01:00:14,760
Σιωπή για το τηλεγράφημά μου.
Σεσίλια

125
01:00:36,783 --> 01:00:42,530
Για λόγους συνείδησης, η
ο γιατρός εκφράζει τις υποψίες του,

126
01:00:42,583 --> 01:00:45,530
αλλά δεν λαμβάνεται υπόψη.

127
01:01:13,886 --> 01:01:20,533
Απόψε, κοντά στο μικρό
 Λιμάνι της λίμνης. Σεσίλια

128
01:01:23,165 --> 01:01:31,707
Στην αγωνία της αναμονής, το
το παλιό πάθος αναδύεται συντριπτικά.

129
01:01:52,988 --> 01:01:57,325
«Σεσίλια, σε αγαπώ, σε αγαπώ τόσο πολύ!»

130
01:02:22,375 --> 01:02:29,170
Κάτω από την παρόρμηση της τρέλας σου,
είχε το σπίτι στολισμένο με λουλούδια

131
01:02:29,275 --> 01:02:35,770
για έναν συμβιβασμό μεταξύ αγάπης και εκδίκησης...
Που έγινε σημείο συνάντησης με τον θάνατο!


132
01:03:33,776 --> 01:03:40,303
«Τώρα πες μου, πες μου για τα δικά σου
πρώτη αγάπη με τη Σεσίλια, τα πάντα,

133
01:03:40,376 --> 01:03:43,203
όλα όσα ξέρεις
του παρελθόντος μας..."

134
01:03:51,547 --> 01:03:54,753
«Σ’ αγαπώ: είναι το μόνο που ξέρω».

135
01:04:18,788 --> 01:04:21,403
«Δηλαδή δεν με ξέρεις;»

136
01:04:57,879 --> 01:05:02,274
«Και η εκδίκησή μου είναι
το έκανε το άλλο βράδυ».

137
01:05:25,694 --> 01:05:28,792
«...Να σε βλέπω να πεθαίνεις».

138
01:06:54,916 --> 01:06:58,879
«Κοντ, η Σεσίλια είναι εδώ...»

139
01:07:20,601 --> 01:07:29,267
«Το θείο έλεος δεν επέτρεψε
τον άκουσε και ήταν νεκρός!».

140
01:07:48,207 --> 01:07:52,766
Έχοντας ολοκληρώσει τη θλιβερή τελετή,
Η Σίλα ένιωσε στο πνεύμα της

141
01:07:52,907 --> 01:07:56,966
το τρομερό βάρος σου
ακούσια συνενοχή.

142
01:08:01,594 --> 01:08:05,221
Η Μαρίνα φαινόταν ήρεμη.

143
01:08:47,660 --> 01:08:53,928
«Λοιπόν, θα πας;»
«Αυτό δεν θέλεις;

144
01:09:05,253 --> 01:09:09,002
Η τελευταία τρέλα της Μαρίνας.

145
01:10:09,952 --> 01:10:12,290
«Πού είναι;

146
01:10:12,352 --> 01:10:17,090
«Λ... αλλά συγχώρεσέ τον, σε παρακαλώ
γιατί νιώθει πολύ ταραγμένος».

147
01:11:54,469 --> 01:11:59,427
Κάτω από τη διπλή τρέλα
της αγάπης και του θανάτου.

148
01:13:26,294 --> 01:13:28,513
Και η αγάπη δολοφονήθηκε πραγματικά.

149
01:13:41,080 --> 01:13:48,023
Η αποκατάσταση πραγματοποιήθηκε από
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΙΚΟΝΑ της Bolonia.

150
01:13:53,024 --> 01:13:59,024
δάσος60


